nigdy nie będzie tak jakbyśmy chcieli żeby było.

zawsze w głębi umysłu ukrywa się ta jedna myśl, drapiąca i wygryzająca części twojej świadomości. myśl ta nie pozwala zasnąć, nie pozwala "zapomnieć?" nie jestem pewna czy zapomnieć to dobre słowo, nie jestem pewna czy chce zapomnieć.
raz już to powiedziałam samej sobie, przyznałam się do tego, nie będę tego powtarzać, choć nadal nic się nie zmieniło.
czy żałuję? chyba nie, chyba nie mam czego żałować, przecież nadal nie wiesz, przecież ci się do tego nie przyznam, to głupie.
mam wątpliwości, co do siebie, co do ciebie, co do szczęścia.
szczęścia? czym teraz jest szczęście? przecież go nie mam.
mam tylko powieki, które zamykam i widzę ciebie palącego papierosa. czy to jest moje szczęście? na ile mi tego szczęścia wystarczy? kiedy poproszę o więcej?

"Kazdego dnia mysle co zrobie
Gdy spotkam cie i niewiem co powiem"