sometimes, we forget who we really are.

..

nie chciałbyś wiedzieć.

a gdybyś jednak chciał. zapytaj..

Autor: Marta

Obserwatorzy

Marta: "Samotność, ogromniejąca perła samotności , w niej się ukryłam. Przestrzeń, która się rozprzestrzenia , w niej ogromnieję . Cisza, źródło głosów. Nieruchomość, matka ruchu. Jestem sama . Jestem sama, a więc jestem niczym. Co za szczęście. Jestem niczym, a więc mogę być wszystkim. Egzystencja bez esencji, esencja bez egzystencji, wolność . Jestem czysta jak to , czego nie ma, bezpieczna jak platońska idea , bogata jak możliwość. Śmiejąc się wyciągam ręce do tysiąca moich wspaniałych przyszłości. Mogę stać się pianą na morzu i osiągnąć jej szczęście krótkotrwania. Albo meduzą i mieć na własność całą śliczność meduzy. Albo ptakiem z jego szczęściem lotu, albo kamieniem z jego szczęściem wieczności, albo drogą mleczną . Jestem sama, jestem silna. Samotność chroni mnie. Jestem sama , a więc mnie nie ma, nie ma mnie , a więc istnieję doskonale jak doskonałość , rozmaicie jak rozmaitość . Potem przyjdą ludzie. Dadzą mi skórę, kolor oczu, płeć i nazwisko . Dadzą przeszłość i przyszłość gatunku homo sapiens."

Motyw Znak wodny. Obsługiwane przez usługę Blogger.