paraliżuje mnie strach, bo niczego nigdy nie byłam aż tak bardzo pewna.
nie mogę przestać myśleć.
już niedługo, już niedługo..
dlaczego akurat negatywne sytuację i wydarzenia sprawiają, że upewniam się na kogo zawsze mogłam i mogę liczyć?
mam nadzieję, że się nie poślizgnę na naszej przyjaźni.
a mówiłam, że za dobrze mi się układało, że coś w najbliższym czasie musiało się zjebać, rozsypać. w porównaniu do ciebie nie wierzę w cuda. nie chcę być pocieszana, ale wspierana.
mogę ci zaufać?
zapewnij mnie, że mogę. nie udowadniaj mi tego, po prostu mi to powiedz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz